Morze Adriatyckie, Adriatyk

 

Nazwa Morza Adriatyckiego wywodzi się z czasów Etrusków. Oni nazywali je morzem Hadriatyckim. Nazwa ta związana była z etruską osadą HADRIA na północy Adriatyku.

Geomorfologia i głębokość Morza Adriatyckiego

Prądy morskie na Adriatyku

Przypływ i odpływ

Zasolenie Morza Adrityckiego

Temperatura morza

 

Geomorfologia i głębokość Morza Adriatyckiego

Morze Adriatyckie stanowi około 1/5 powierzchni Morza śródziemnego. Jest jego zalewem ograniczonym z jednej strony przez Półwysep Apeniński, a z drugiej przez Półwysep Bałkański, z Morzem Śródziemnym połączone jest przez cieśninę otrantską na południu. Północna część Adriatyku charakteryzuje się stosunkowo małą głębokością, która dosięga tu 50 m. Dno jest tu piaszczyste aż do bagnistego. W kierunku południowym głębokość powoli zwiększa się. W kierunu wyspy JAbuka dno ponownie powoli podnosi się. W przybliżeniu w okolicy wyspy Palagruža doczodzi do załamania i dno Morza Adriatyckiego zaczyna się zdecydowanie bardziej obniżać. Maksymalną głębokość około 1230 m osiąga w rejonie na południe od Boky kotorskiej. Dno Adriatyku jest geologicznie aktywne i znajduje się tu kilka tektonicznych załamań. Przede wszystkim część południowa bywa czasami dotknięta trzęsieniami ziemi. Wschodnie wybrzeże tworzone jest przez obniżające się wapienne pogórze. Prędkość zapadania się brzegu wynosi około 2.5 mm za rok. Z tej przyczyny wybrzeże Adriatyku w Chorwacji i Czarnogórze tworzą głównie urwiska, działanie erozji nie pozwala na powstanie łagodnego terenu. Dlatego właśnie w Chorwacji jest tak mała ilość plaży. Z kolei całkiem odwrotnie wygląda sytuacja na wybrzeżu zachodnim, które tworzą praktycznie jedynie długie piaszczyste plaże.

Prądy morskie na Adriatyku

Tak jak w całym Morzu Śródziemnym, również na Adriatyku obecność prądów morskich nie jest zbyt widoczna. Prądy morskie dostają się przez Cieśninę Otrantską do Adriatyku i po jego wschodnim brzegu kierują się na północny zachód. Prędkość tego prądu osiąga około 0.15 węzła. Pod wpływem przejścia przez cieśny prędkość ta może się jednak podnieść aż do 5 węzłów. Przemieszczanie wzdłuż wybrzeża oraz wysp powoduje znaczne zróżnicowanie w kierunkach przybieranych przez prąd. Zwłaszcza u powierzchni morza jest on zależny od przypływu i odpływu, aktualnych wiatrach i morfologii dna. Te faktory mogą lokalnie tymczasowoto całkowicie odwrócić kierunek prądu. Następującym przemieszczaniem się na północ prąd morski zaczyna skręcać w kierunku zachodnim, aż południowowschodnim. Przejściem wzdłuż słabo rozczłonkowanego włoskiego wybrzeża jego prędkość się łagodnie zwiększa, jednak osiąga jedynie około 0.2-0.3 węzła. Przy ponownym wejściu do Cieśniny Otrantskiej osiąga prędkość około 0.5 węzła.

Przypływ i odpływ

W Morzu Adriatyckim oraz całym Śródziemnym wpływ przypływu i odpływu jest niewielki. Najwyższe watrości jakie osiąga mieszczą się w granicy 1 m, jednak zazwyczaj jego wartość wynosi jedynie kilkadziesiąt centymetrów. Najbardziej widoczne jest w miejscach, gdzie woda zmuszona jest do gromadzenia się (np w wąskich zatokach). Równocześnie wpływ fali przypływu jest większy na północnym Adriatyku. Większe różnice miądzy przypływem a odpływem można obserwować przy obecności wiatru jugo. Wiat bora ma podobno czasem również zdolność "odwiania" wody dalej na morze i wywołania w ten sposób fałszywego odpływu. Fale na Adriatyku są w porównaniu z innymi morzami raczej małe. Zazwyczaj osiągają wysokość 0.5 aż 1.5 m, a tylko wyjątkowo mogą przekroczyć wysokość 5 m.

Zasolenie Morza Adrityckiego

Morze Adriatyckie jest jednym z najbardziej zasolonych mórz na świecie. Średnia wartość zasolenia wynosi 38,3 g morskiej soli 1 L wody. W wyniku ujścia rzeki Pad na północy ta koncentracja jest trochę mniejsza. Pozostałe różnice są bardziej lokalnego charakteru. Do różnic dochodzi również w zmianach sezonowych.

Temperatura morza

Adriatyk należy do mórz o wyższej temperaturze. W jego powierzchniowej warstwie dochodzi do stosunkowo wysokich różnic temperatur, a to w zależności od pory roku. W trakcie zimy jego temperatura spada na 11-7 °C. Najniższe wartości osiąga w lutym. W trakcie wiosny i lata temperatura powoli wzrasta. Na końcu maja mieści się w granicach 20-23°C. Natomiast w lecie może osiągać aż26-27°C. Temperatura wody zależy rónież w dużym stopniu od głębokości i prądów morskich. Zwłaszcza na początku i końcu lata woda w okolicy zewnętrznych wysp jest chłodniejsza niż w rejonie, gdzie nie ma dużych głębokości. Na odwrót w zimie w tamtych rejonach temperatura wody jest trochę wyższa.


 

Wyszukiwarka l Chorwacja l Mariny  l Pogoda w Chorwacji l Pogoda w grecji l Meteorologia l Mapa stron
EUROMARINA 2010